OFERTA


Czym jest psychoterapia?

Psychoterapia jest to forma leczenia zaburzeń emocjonalnych i psychicznych za pomocą rozmowy oraz specyficznych metod terapeutycznych, dostosowanych do potrzeb Klienta. Często opisywana jest jako podróż w głąb samego siebie. Tempo, zakres i cel tej podróży ustalane są wspólnie z psychoterapeutą, który jest w niej towarzyszem (a czasem przewodnikiem). Niekiedy w jej trakcie napotyka się na trudności i przeszkody, odzywają się bolesne, niedomknięte sprawy z przeszłości. Psychoterapeuta dba, by podróż ta była bezpieczna, pomaga dostrzegać inną perspektywę patrzenia na problemy, poszerza sposób ich rozumienia, oraz pomaga w wypracowaniu nowych sposobów radzenia sobie z przeciwnościami.

Kim jest psychoterapeuta?

Psychoterapeuta to specjalista, najczęściej psycholog, który dodatkowo ukończył czteroletnie szkolenie w zakresie psychoterapii (lub jest w trakcie takiego szkolenia). Każdy terapeutą powinien poddawać się regularnej superwizji, oraz mieć doświadczenie własnej terapii.

Jaki jest cel psychoterapii?

Celem psychoterapii jest ZMIANA, która może polegać na zwiększeniu Sowjet otwartości w kontaktach z ludźmi, zredukowaniu lęku, pokonaniu smutku, zaakceptowaniu własnej osoby, rozwiązaniu konfliktów z innymi, poradzeniu sobie z własną przeszłością i opracowaniu sposobów działania w przyszłości.

Psychoterapia indywidualna

Opiera się na bezpośrednim kontakcie z psychoterapeutą, jej podstawą jest budowanie więzi i poczucie bezpieczeństwa, które pomagają w przepracowaniu trudności wnoszonych przez Klienta. Głównym narzędziem pracy jest rozmowa. W zależności od potrzeb, rodzaju problemu, etapu rozwoju osobistego i terapii stosowane mogą być dodatkowe techniki, takie jak rysunek, zadania pisemne, metafory, eksperymenty. 

Psychoterapia jest procesem, który jest rozłożony w czasie, dlatego pierwsze spotkania mają charakter diagnostyczny. Ich celem jest poznanie Klienta, oraz problemu, nad którym chce pracować i opracowanie kontraktu terapeutycznego. Długość trwania procesu jest różna w zależności od rodzaju zgłaszanej trudności, a także od indywidualnego tempa pracy danej osoby.

Wskazaniem dla psychoterapii indywidualnej jest:

- cierpienie z powodu nieśmiałości lub niskiego poczucia własnej wartości
- problemy w relacjach z innymi
- doświadczanie nerwic lub lęków
- depresja
- trudności w radzeniu sobie ze stresem
- problemy związane z przebytym urazem, traumą (stres pourazowy – PTSD)
- poczucie wypalenia zawodowego
- przeżywanie żałoby po stracie
- poczucie braku sensu życia

Sesja psychoterapii indywidualnej trwa około 50 minut, odbywa się zazwyczaj raz w tygodniu.

Terapia par (małżeńska)

Terapia par to spotkania, w których uczestniczą osoby tworzące związek, niezależnie od tego, czy jest on sformalizowany czy też nie, oraz jeden lub dwoje terapeutów. Ta forma pracy jest polecana dla par, które przechodzą kryzys, mają długotrwałe trudności w porozumiewaniu się, znajdują się w silnym konflikcie, doświadczyły bolesnej straty lub chciałyby poprawić jakość wspólnego życia. 

Sesje odbywają się najczęściej raz na dwa, trzy tygodnie, ich czas trwania to około 75 minut. Podobnie jak w terapii indywidualnej, pierwsze sesje służą zdiagnozowaniu trudności i określeniu wspólnego celu. Kolejne spotkania służą pracy nad rozwiązywaniem problemów, poznawaniu perspektywy partnera, udrożnianiem komunikacji, radzeniem sobie z uczuciami własnymi i drugiej strony. 

Zasadą obowiązującą w terapii par jest neutralność psychoterapeuty, który pozostaje bezstronny. Konieczna jest także chęć współpracy i wprowadzania zmian u każdej ze stron.

Psychoterapia rodzinna

Terapia rodzinna zalecana jest głównie rodzinom, w których występują problemy wychowawcze lub zdrowotne u dzieci i nastolatków (ADHD, depresja młodzieńcza, zaburzenia zachowania, zaburzenia odżywiania). Często jest uzupełnieniem indywidualnej terapii dziecka lub całkowicie ją zastępuje. Obecność całej rodziny pomaga poszerzyć rozumienie problemu, dostrzec słabe i mocne strony systemu rodzinnego, odkryć mechanizmy wpływające na powstanie i utrzymywanie się objawów, pomóc zwalczyć negatywne nawyki i wyrabiać nowe. Pozwala na wypracowanie nowych sposobów porozumiewania się, współpracy i lepszego rozumienia własnej osoby i pozostałych członków rodziny. 

Sesje odbywają się najczęściej raz na dwa, trzy tygodnie, ich czas trwania to około 75 minut. Prowadzona jest przez jednego lub dwoje terapeutów, którzy zachowują neutralność. 

Konsultacje wychowawcze

Służą rozwiązywaniu konkretnych problemów wychowawczych. Mogą być wstępem do terapii rodzinnej lub samodzielną formą pomocy. Dotyczą głównie problemów młodszych dzieci (przedszkole, szkoła podstawowa). Pierwsza konsultacja na ogół odbywa się bez udziału dziecka, służy opisaniu problemu i wypracowaniu wstępnych propozycji oddziaływań, które rodzic może samodzielnie zastosować w kontakcie z dzieckiem. 

Treningi psychologiczne, warsztaty, szkolenia

Treningi psychologiczne to rodzaj pracy grupowej, której celem jest rozwijanie kompetencji społecznych poszczególnych osób (na przykład treningi umiejętności rodzicielskich, komunikacji, zastępowania agresji) oraz umiejętności psychologicznych (takich jak redukowanie stresu, rozwój osobowości, asertywność). 

Warsztaty psychologiczne to również rodzaj pracy w grupie. Koncentrują się zwykle na wybranym zagadnieniu, są formą pracy łączącą psychoedukację z elementami doświadczenia i ćwiczeniami. 

Szkolenia psychologiczne mają na cel głównie psychoedukację członków grupy, przyjmują formę wykładów, prelekcji, pokazów. Mniejszy nacisk niż w przypadku warsztatów położony jest na pracę własną i aktywność członków szkolenia.